چگونه می توان سیروپ درست کرد؟

سیروپ ها شیرین هستند، ویسکوزیته بالایی دارند ، کنستانترهای از ساکارز و یا دیگر قندها در آب و یا هر حلّال دیگری میباشند.

طرز تهیه سیروپ به چه صورت است؟

سیروپ ها شیرین هستند، ویسکوزیته بالایی دارند ، کنستانترهای از ساکارز و یا دیگر قندها در آب و یا هر حلّال دیگری میباشند. سیروپ های دارویی برای آنکه پایدار باشند، حاوی مقادیر بالایی از ساکارز هستند. (٦٦.٧٪w/w   بر اساس سیستم IP  ، ٨۵٪w/v بر اساس سیستم USP) محلول های قوی تر میل بیشتری برای کریستاله شدن (اصطلاحا شکرک زدن) دارند و محلول های رقیق تر رشد میکروبی رایج است.

شکر حل شده در حلال از محلول های رقیق ساکارز یک منبع غذایی مطلوب برای رشد میکروارگانیسمها است، غالبا مخمرها و کپک ها یا قارچ ها که در محلول های غلیظ به علت وجود فشار اسمزی بالا قابلیت رشد و تکثیر خود را از دست میدهند.

سیروپ ساده (simple syrup: محلول ١:١ یا ٢:١ شکر و آب) در صورتی که سریعا مصرف شود، نیازی به افزودنی و نگه دارنده ندارد. در صورتی که بخواهیم سیروپ را ذخیره و در دراز مدت استفاده کنیم نگهدارنده ها اضافه میشوند. بعد از آماده شدن ، سیروپ ذاتا به پایداری میرسد و در برابر رشد میکروارگانیسم ها مقاومت نشان میدهد. طبق فرمولی که بیان شد، محصول نهایی میبایست پایدار و مقاوم در برابر رشد میکروارگانیسم ها باشد و همچنین  کریستاله شدن را به فراموشی بسپارد؛ اگرچه سیروپ هایی موجود در بازار، به منظور جلوگیری از رشد میکروبی و اطمینان از پایداری مجبور به اضافه کردن مواد افزودنی  از جمله نگه دارنده ها هستند تا مدت زمان مطلوب برای استفاده را به حداکثر برسانند.

از آنجایی که نوسانات دما و ورود دیگر مایعات میتواند موجب کریستاله شدن یا شکرک زدن و یا تخمیر شوند ، میبایست سیروپ ها را در دمای ثابت و بطری های کاملا ایزوله نگه داری کرد. مایعات دیگر سطح رویی سیروپ را رقیق کرده، پخش و چند برابر شدن میکرو ارگانیسم ها را موجب می شود و در نهایت عمل تخمیر صورت میگیرد.

به طور کلی دو نوع سیروپ وجود دارد:

سیروپ غیر-دارویی یا سیروپ طعم دار : این سیروپ ها حاوی عامل طعم دهنده (عاری از مواد دارویی) هستند. مقصود این سیروپ ها بعضا ایجاد طعمی لذت بخش برای سیروپ های دارویی یا دیگر نوشیدنی هاست ؛ به عنوان مثال میتوان از سیروپ های پرتقال ، لیمو ، کاکایو و رزپبری نام برد.

سیروپ های دارویی : این محلول ها حاوی (ماده)مواد دارویی در کنار دیگر مخدر هاست. به عنوان مثال سیروپ افدرین هیدروکلراید یا سیروپ پاراستامول.

سیروپ ها طعمی دلپذیر را برای محلولی که حاوی مخدری با طعم ناخوشایند میباشند فراهم می آورند ؛ به خصوص میتوانند برای مدیریت تجویز دارو ها به کودکان اثر مثبتی داشته باشند.

سیروپ ها میتوانند مقادیر بسیار کمی از الکل را به عنوان نگه دارنده یا به عنوان ترکیب کننده عوامل طعم دهنده، در خود به صورت محلول داشته باشند.

آماده سازی سیروپ ها

1-    انحلال به کمک حرارت : این تکنیک زمانی استفاده میشود که مواد اولیه در طبیعت به صورت فرّار نباشند  و با دما پایداری خود را از دست ندهند. شکر به آبی که خلوصش بالاست اضافه شده و حرارت داده تا شکر کاملا حل شود. دیگر مواد اولیهای که در مقابل حرارت مقاوم هستند با سیروپ داغ ترکیب شده حجم محصول را بالا میبرد. حضور حرارت کاتالیزور فرآیند انحلال شکر و دیگر مواد سازنده سیروپ میباشد.

از مضرات این روش آن است که حرارت دادن میتواند باعث دگرگونی شیمیایی ساکارز شود، میزان شیرینی سیروپ افزایش یابد، چرا که ایزومر های ساکارز از خود ساکارز شیرین تر هستند. سیروپ تجزیه شده به سبب فرآیند کاراملایز شدن (حرارت دادن زیاد شکر موجب این اتفاق میگردد) دارای رنگی تیره بوده و نسبت به تخمیر و رشد میکروبی حساس تر میباشد.

2-    انحلال با تکانه های شدید بدون کمک حرارت: این تکنیک زمانی استفاده میشود که مواد اولیه نسبت به حرارت حساس هستند. همچنین برای جلوگیری از دگرگونی ساکارز.

3-    اضافه کردن ساکارز به محلول درمانی یا محلول طعم دار: در این تکنیک ، ساکارز به محلول درمانی اضافه میشود که میتواند عصاره (extract) یا تنتور (tincture) باشد.

4-    پرکولیشین: در این تکنیک ، عامل دارویی میتواند به شکل عصاره یا extract درآید که به آن سیروپ یا ساکارز اضافه میشود.

به عنوان مثال سیروپ Ipecac با اضافه شدن گلیسیرین و سیروپ به پودر خارج شده از آن که با فرآیند های شیمیایی تهیه شده است، شکل میگیرد.

آزمایش شماره 1

هدف:

تهیه ٢۰ گرم سیروپ ساده (simple syrup)

فرمول:

 

 

S1.NO

مواد اولیه

فرمول مرسوم

 

1

ساکارز

٦٦٧گرم

 

2

آب خالص

١۰۰۰گرم

 

 

 

 

 

 

 

 

سیروپ ها شیرین هستند، ویسکوزیته بالایی دارند ، کنستانترهای از ساکارز و یا دیگر قندها در آب و یا هر حلّال دیگری میباشند. سیروپ های دارویی برای آنکه پایدار باشند، حاوی مقادیر بالایی از ساکارز هستند. (٦٦.٧٪w/w   بر اساس سیستم IP  ، ٨۵٪w/v بر اساس سیستم USP).

سیروپ های غلیظ تر یا قوی تر میل بیشتر به کریستاله شدن دارند و رقیق شدن میتواند محرکی برای رشد میکروبی باشد. به همین سبب محلول w/w ٦٦.٧٪  ، به عنوان یک خود-نگه دارنده عمل میکند؛  دلیل این اتفاق به سبب فشار اسمزی بالا در محلول است.

سیروپ ها میبایست در دمای ثابت نگه داری شده تا از کریستاله شدن آن جلوگیری شود؛ همچنین محفظه نگهداری سیروپ میبایست ایزوله باشد که هیچگونه مایعی به محفظه نگهداری اضافه نشود.

مایعات اضافه میتوانند موجب دایلوت* شدن سطح رویی سیروپ شده و شرایط رشد میکروارگانیسم ها مهیا میشود و در نهایت فرآیند تخمیر اتفاق میفتد.

طراحی، اجرا و سئو "دو هشت" dohasht

www.dohasht.com

whatsapp-image